Stichting Kinderhulp Armenië

Nu de vakantieperiode voorbij is, wordt het weer tijd om bij te praten over Stichting Kinderhulp Armenie.

 

Voorzitter en secretaris, Marijke en Carla, zijn op 6 juni j.l. in het vliegtuig gestapt naar Yerevan, de hoofdstad van Armenië, om te gaan zien, of de centjes, die u elke maand stort, wel op de juiste plaats terecht zijn gekomen en besteed zijn.

Wel, wij kunnen deze vraag met een volmondig ja beantwoorden.

 

De eerste dagen van ons verblijf hebben wij doorgebracht in Gyumri, waar wij hartelijk zijn ontvangen door Armine en Gurgen.

Al op de eerste dag heeft Armine alle kinderen, die deel uitmaken van onze stichting, gevraagd om met hun ouder/begeleider naar de school te komen om ons te ontmoeten.

Armine heeft een welkomstspeech gehouden en nog weer eens voor de nieuwkomers uitgelegd, wat het doel is van onze stichting.

Voorzitter heeft hen verzekerd, dat zij zich niet behoeven te schamen voor het feit, dat zij op dit moment hulp nodig hebben.(Armeniërs zijn een trots volk)

Wij, als stichting, zijn ervan overtuigd, dat er genoeg is voor iedereen op de wereld.

Wanneer zij, zoals nu, minder hebben dan wij, dan delen wij.

Wij gaan ervan uit, dat deze situatie in de toekomst zal verbeteren en dat wij dan gewoon als toeristen naar Armenië zullen komen.

Gurgen sprak daarna nog als hoofd van de N-G-O.

Aardig is nog om te vermelden, dat de televisie bij deze bijeenkomst aanwezig was en opnamen heeft gemaakt, die tijdens het journaal de volgende dag zijn uitgezonden.

Deze uitzending heeft bij het televisiestation een stroom van reacties op gang gebracht met de vraag “kunnen wij ook in aanmerking komen voor hulp van deze stichting?”

Er is nog heel veel behoefte aan families, die een gezin willen ondersteunen!

 

De tweede dag was er voor ons een uitnodiging van de burgemeester van Saratak om met hem forel te komen eten.

Saratak is de plaats, waar het zomer-rustkamp gehouden wordt.

De burgemeester vertelde ons, dat hij geholpen heeft met “kwartier maken”van het kamp.  

  

Tijdens het kamp was hij verschillende malen komen kijken en was geëmotioneerd geraakt toen hij zag, met hoeveel plezier de kinderen daar sportten, spelletjes deden en dansten en nu eindelijk eens even zonder zorgen waren.

Wij mochten, namens de stichting een “certificaat van dankbaarheid” in ontvangst nemen.

De derde dag hebben wij o.a. besteed aan het bezoeken van diverse families, waaronder natuurlijk de nieuwe gezinnen.

 

Op dag 4 werden wij opgehaald met een huurauto door Ghuschik en Albert om naar Snogh/Alaverdi te gaan.

Hun arme 30jaar oude Lada, kon deze reis niet meer aan.

Ook dit weerzien was weer allerhartelijkst.

Dit tweede deel van de reis, vond min of meer op dezelfde manier plaats.

We hebben gezinnen bezocht, gezien, dat de school inmiddels een lokaal heeft ingericht met de door onze stichting gestuurde computers, zodat er per 1 september computerles gegeven kan worden.

De sporttenues die gestuurd waren worden gedragen enz.

Kortom, alles wat we hebben aangetroffen, was uitgevoerd zoals het bedoeld was.

Tevreden, en weer helemaal opgeladen en wetend waarvoor wij dit werk doen, vlogen wij terug naar Amsterdam.

 

Tot ons genoegen hebben beide vakantiekampen toch nog plaats kunnen vinden.

Het was ook nu weer bijzonder lastig om de benodigde gelden voor deze toch zo belangrijke vakantie-rustkampen bij elkaar te krijgen.

Armine heeft dit jaar 2 kampen georganiseerd, t.w. een 14-daags kamp voor stichting Limmen-Spitak en een tweede kamp voor onze stichting.

Alles is heel goed verlopen, geen ziek en zeer en iedereen was dol enthousiast.

 

In het gebied van Snogh/Alaverdi kon het kamp pas in augustus plaatsvinden.

Bloedheet, met een gemiddelde temperatuur van 43 gr. Te heet, om buitenactiviteiten te ondernemen.

Elke dag moesten de aan bederf onderhevige voedingsmiddelen vers ingekocht worden om ziekte te voorkomen.

Van grote zorg zijn de prijzen, die gemiddeld 60% omhoog zijn gegaan i.v.m. de gasprijzen.

Fruit is bijna onbetaalbaar en elke dram is meerdere malen omgedraaid voordat hij werd uitgegeven.

Alles is goed gegaan en kinderen en ouder/s waren erg tevreden.

Ghuschik was blij, dat deze klus geklaard was.

Hulde voor de beide dames, Armine en Ghuschik voor hun enthousiasme en inzet.

  

Het bestuur van stichting Limmen – Spitak was geïnspireerd geraakt door onze verhalen over de vakantiekampen.

Wij mochten Armine vragen, of zij bereid was om ook zo’n vakantiekamp voor hun kinderen uit Spitak te houden.

Ook dit kamp was een groot succes. Heel Spitak sprak erover.

Armine heeft haar zaakjes altijd prima voor elkaar en zij kon na afloop van het kamp foto’s en uitgebreide rapporten aan de voorzitter overhandigen.

 

Zij waren onder de indruk van de wijze waarop zij alles heeft georganiseerd en daarvan verslag heeft gedaan.

Het verbaasde ons dan ook niet, dat het bestuur van deze stichting Armine heeft gevraagd om nog eens zo’n zomer-vakantiekamp voor hen te organiseren.

 

Wij, als stichting kinderhulp Armenië, mogen ons gelukkig prijzen met de hulp, de betrouwbaarheid en het enthousiasme en de inzet van Armine en Ghuschik.

 

Armine, naast alle zorgen om te kunnen overleven en na ruim een maand voor de beide kampen aan het werk te zijn geweest, via een privé uitnodiging even op adem kon komen in Nederland, w.o. de laatste week in Alkmaar?

Ghuschik op 1 september jl. is uitgeroepen tot lerares van het jaar?

 

In juni heeft de sponsorfietstocht weer plaatsgevonden, waarbij 10 deelnemers voor een stichting kunnen meefietsen en daarmee 300 euro kunnen verdienen

Jammer genoeg waren dit jaar maar 6 deelnemers voor onze stichting in de gelegenheid om mee te fietsen, waardoor we 120 euro misliepen.

Laten we ervoor zorgen, dat dit volgend jaar niet weer gebeurt en geef u op voor de fietstocht in juni 2011 bij Carla 072-5324488.

 

Van onze contactpersoon hebben wij vernomen, dat het Rode Kruis volgende maand weer langskomt om onze tassen naar Armenië te brengen.

Wanneer u een tas wilt sturen naar uw kind/gezin, dan mag u deze voor 15 oktober bij Carla of Marijke inleveren.

Wilt u deze tas zelf wegen en het benodigde geld, 3,50 euro per kilo, er cash bijleveren of op de rekening van de stichting overmaken o.v.v. tassentransport.

De tassen zullen rond de kersttijd in Armenië bij uw gezin afgeleverd worden.

Let wel, stuurt u zoetigheid mee in de tas, verpak dit dan zorgvuldig in een blik of trommel en vermeld dit op de tas!

Bij een vorig transport waren er enige tassen aangevreten door de muizen!

 

Wanneer u van plan bent om uw gezin voor de kerst iets extra’s te geven, kunt u dit bedrag in oktober overmaken o.v.v. kerstextraatje.

 
 De kinderen van Armenie, hun ouder/s of begeleiders, onze contactpersonen, Gurgen, Armine, Ghuschik en Albert en het bestuur van stichting kinderhulp Armenië, bedanken u heel hartelijk voor uw aandacht en financiële ondersteuning.